Άδεια καθίσματα σε θέατρο μετά από παράσταση

Το Midnight του Todrick Hall διχάζει το κοινό

Το νέο μιούζικαλ του Todrick Hall προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Αρκετοί μαύροι θεατές θεωρούν ότι αναπαράγει στερεότυπα και μετατρέπει τη δουλεία σε υπερβολικά τραυματικό θέαμα, σύμφωνα με το queerty.com.

Το Midnight είναι μια off-Broadway παράσταση, εκτός του βασικού κυκλώματος του Broadway. Η ιστορία διαδραματίζεται στον αμερικανικό Νότο πριν από τον Εμφύλιο. Ο Hall υποδύεται τον Rail, έναν σκλάβο που ερωτεύεται έναν λευκό άνδρα, αρραβωνιασμένο με την κόρη ιδιοκτήτη φυτείας. Την παράσταση έχει συμπαραγάγει ο Scooter Braun.

Η ΛΟΑΤΚΙ+ διάσταση της ιστορίας βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης, καθώς η σχέση του Rail με έναν λευκό άνδρα παρουσιάζεται στο πλαίσιο της δουλείας. Σε βίντεό της στο TikTok, η Kristin, γνωστή ως Legal Leading Lady, περιέγραψε το έργο ως «τρεις ώρες μαύρου τραύματος». Άλλοι θεατές το συνέκριναν αρνητικά με τα Slave Play του Jeremy O. Harris και Appropriate του Branden Jacobs-Jenkins.

Οι αντιδράσεις αφορούν κυρίως τον τρόπο που παρουσιάζονται οι σχέσεις των χαρακτήρων. Στην παράσταση, ο αφέντης του Rail τον μαθαίνει να κολυμπά, να διαβάζει και να γράφει, με αποτέλεσμα εκείνος να νιώθει ευγνωμοσύνη. Την ίδια ώρα, η σύζυγός του, Lily-Rose, μένει έγκυος. Κριτικοί υποστηρίζουν ότι έτσι το έργο υποβαθμίζει τη βίαιη πραγματικότητα της δουλείας και δημιουργεί μια παραπλανητική εικόνα για τη συναίνεση ανάμεσα στους σκλάβους και τους λευκούς ιδιοκτήτες τους.

Δεν συμφωνούν όμως όλοι οι θεατές. Ορισμένοι χαρακτήρισαν το Midnight ένα από τα καλύτερα νέα πρωτότυπα μιούζικαλ της τελευταίας δεκαετίας, ενώ άλλοι είπαν ότι έχει βελτιωθεί σημαντικά μετά τις αλλαγές που έγιναν από τον Μάρτιο. Σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι το καστ δίνει δυνατές ερμηνείες.

Ο Todrick Hall απάντησε στις επικρίσεις και δήλωσε ότι θέλει να ακούσει το κοινό. «Είμαι σαν σφουγγάρι. Θέλω να μαθαίνω», είπε, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι οι συζητήσεις ίσως δεν αλλάξουν τον βασικό κορμό του έργου. Η αντιπαράθεση θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα: πώς μπορεί η τέχνη να παρουσιάζει τραυματικές ιστορικές εμπειρίες χωρίς να αναπαράγει επιβλαβή στερεότυπα ή να ξανατραυματίζει τους θεατές;

Πηγή: queerty.com

Διαβάστε επίσης