Γκέι δημοσιογράφος άλλαξε την κάλυψη του AIDS στους Times

Ο Jeffrey Schmalz, δημοσιογράφος των New York Times, μετέτρεψε τη δική του εμπειρία με το AIDS σε δημοσιογραφικό πεδίο, σε μια περίοδο που η εφημερίδα καθυστερούσε να καλύψει τόσο την επιδημία όσο και τα δικαιώματα των γκέι ανθρώπων. Μετά τη διάγνωσή του, έγραψε για το AIDS με προσωπική γνώση, χωρίς να εγκαταλείψει τη δημοσιογραφική του αυστηρότητα.

Λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 1990, ο Schmalz κατέρρευσε στο γραφείο του, στο newsroom της εφημερίδας. Ήταν 36 ετών και ελάχιστοι συνάδελφοί του γνώριζαν ότι ήταν γκέι, ενώ κανείς δεν ήξερε πως ζούσε με AIDS. Ο ίδιος δεν είχε ακόμη συνειδητοποιήσει τη διάγνωσή του.

Το περιστατικό έκανε γνωστά και τα δύο στοιχεία της ζωής του. Σύμφωνα με την αρθρογράφο Maureen Dowd, επέστρεψε στη δουλειά αλλαγμένος και ζήτησε από τον διευθυντή σύνταξης Max Frankel να αναλάβει θέματα AIDS και γκέι ζωής. Έγινε έτσι μία από τις πιο σημαντικές φωνές της εφημερίδας για την επιδημία.

Ο Adam Moss, γκέι συνάδελφός του, θυμήθηκε ότι ο Schmalz άφησε πίσω του την ουδετερότητα που θεωρούσε επαγγελματική υποχρέωση και μίλησε με θυμό και πάθος για όσα του συνέβαιναν. Ο ίδιος είχε εκφράσει και ενοχές επειδή άργησε να συμμετάσχει στον αγώνα για το AIDS.

Η ανοιχτή στάση του είχε ιδιαίτερη σημασία μέσα στους Times της εποχής. Η Dowd γράφει ότι επί χρόνια γκέι εργαζόμενοι έκρυβαν τη ζωή τους, ενώ ο τότε διευθυντής σύνταξης Abe Rosenthal είχε απαγορεύσει ακόμη και τη λέξη «γκέι» στην εφημερίδα, κανόνας που άλλαξε μόλις το 1986. Η κάλυψη του AIDS και των γκέι δικαιωμάτων είχε μείνει πίσω.

Σε κείμενό του το 1992, ο Schmalz αναμετρήθηκε με τον τρόπο που είχε καλύψει παλαιότερα την οικογένεια του Ricky Ray, ενός παιδιού που είχε μολυνθεί με HIV από μετάγγιση αίματος και είχε πεθάνει. Παραδέχτηκε πως τότε πίστευε λανθασμένα ότι, ως γκέι άνδρας, είχε αποφύγει το AIDS, ενώ ήταν ήδη οροθετικός χωρίς να το γνωρίζει.

Έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, έγραψε ότι έβλεπε τον κόσμο μέσα από το πρίσμα του AIDS και ότι όφειλε να μιλήσει για ανθρώπους που λίγοι δημοσιογράφοι μπορούσαν να καταλάβουν με τον ίδιο τρόπο. Για εκείνον, η προσωπική εμπειρία δεν ακύρωνε την ακεραιότητα της δημοσιογραφίας· έκανε πιο δύσκολη, αλλά και πιο αναγκαία, τη δουλειά της.

Πηγή: lgbtqnation.com