Το Seed Of Chucky αγκαλιάζει τα queer παιδιά

Μια από τις πιο αλλόκοτες ταινίες τρόμου των 00s έχει σήμερα ξεχωριστή θέση στην queer ποπ κουλτούρα. Το Seed Of Chucky, η συνέχεια του 2004 στη σειρά Child’s Play, χρησιμοποιεί το παιδί των δολοφονικών κουκλών Chucky και Tiffany για να μιλήσει, με camp χιούμορ, για την ταυτότητα φύλου και την αποδοχή μέσα στην οικογένεια.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Glen(da), το παιδί του ζευγαριού, που δεν νιώθει ούτε αγόρι ούτε κορίτσι και δοκιμάζει διαφορετικά ρούχα, μακιγιάζ και τρόπους έκφρασης. Η ταινία αντιμετωπίζει αυτή τη διαδρομή κυρίως κωμικά, όμως χωρίς να χλευάζει ή να καταδικάζει τον χαρακτήρα.

Η υπόθεση ξεκινά όταν η Glen(da) μαθαίνει πως οι γονείς της έχουν πεθάνει και πως στο Χόλιγουντ ετοιμάζεται ταινία για εκείνους. Πηγαίνει εκεί και τους επαναφέρει στη ζωή μέσω των κινηματογραφικών ομοιωμάτων τους. Η επιστροφή του Chucky και της Tiffany, βέβαια, οδηγεί γρήγορα σε νέα αιματηρή δράση, την οποία η Glen(da) δεν συμμερίζεται.

Τη σειρά δημιούργησε ο ανοιχτά γκέι σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός Don Mancini. Ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως σκοτεινή σάτιρα για τον καταναλωτισμό και τη μανία με τις κούκλες, αλλά σταδιακά απομακρύνθηκε από τον καθαρό τρόμο και έδωσε περισσότερο χώρο στην υπερβολή, τις ατάκες και το camp.

Στο Seed Of Chucky, ο Brad Dourif και η Jennifer Tilly επιστρέφουν στις φωνές των Chucky και Tiffany, ενώ ο Billy Boyd δανείζει τη φωνή του στη Glen(da). Η Tilly εμφανίζεται επίσης ως μια φανταστική εκδοχή του εαυτού της, ενώ ο queer σκηνοθέτης John Waters κάνει μια σύντομη εμφάνιση ως παπαράτσι.

Η ταινία παίζει ανοιχτά με τη μετα-κινηματογραφική ιδέα: οι ήρωες βλέπουν να γυρίζεται μια ταινία για τις δικές τους ιστορίες και εισβάλλουν στην παραγωγή. Η σάτιρα του Χόλιγουντ συχνά υπερισχύει του τρόμου, κάτι που την έκανε ιδιαίτερα αγαπητή σε queer θεατές.

Η ιδέα της αποδοχής ενός παιδιού με ρευστή ταυτότητα φύλου επέστρεψε αργότερα και στην τηλεοπτική σειρά Chucky, το 2021. Μέσα σε μια ιστορία με καταραμένες κούκλες και κατά συρροή δολοφόνους, το franchise κράτησε μια ασυνήθιστα σταθερή queer ματιά: η ταυτότητα της Glen(da) δεν παρουσιάζεται ως το πρόβλημα, αλλά ως μέρος αυτού που είναι.

Πηγή: queerty.com