Αμερικανικό ΛΟΑΤΚΙ+ μέσο αφιερώνει τεύχος στους εργαζόμενους στο σεξ
Το αμερικανικό ΛΟΑΤΚΙ+ μέσο LGBTQ Nation αφιέρωσε το τεύχος του Νοεμβρίου 2026 στους εργαζόμενους στο σεξ και σε επαγγέλματα που σχετίζονται με αυτό. Ο τίτλος του είναι «Sex workers: An invisible labor force», δηλαδή μια αόρατη εργατική δύναμη. Στον πρόλογο ο δημοσιογράφος Daniel Villarreal υποστηρίζει ότι η κοινωνία αγνοεί αυτούς τους ανθρώπους, ενώ η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν τους δίνει καμία αξία.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Εργαζομένων στο Σεξ (International Union of Sex Workers), στις ΗΠΑ περίπου 1 με 2 εκατομμύρια ενήλικες παίρνουν χρήματα ή αγαθά για συναινετικές σεξουαλικές υπηρεσίες, ερωτικές παραστάσεις ή περιεχόμενο με σεξουαλικό χαρακτήρα. Ένας άγνωστος αριθμός από αυτούς, όπως και από τους πελάτες τους, είναι ΛΟΑΤΚΙ+. Ο ακριβής αριθμός δεν είναι γνωστός, γιατί η σεξ εργασία είναι παράνομη σε 49 πολιτείες, με εξαίρεση τη Νεβάδα. Επιπλέον, ο όρος καλύπτει πολλά επαγγέλματα, ορισμένα από τα οποία δεν έχουν καμία σωματική επαφή.
Λόγω της παρανομίας, το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς γίνεται σε διαδικτυακά φόρουμ για «συνοδούς και μασάζ» ή διακριτικά μέσα στις τοπικές κοινότητες, μακριά από την αστυνομία. Καμία ομοσπονδιακή νομοθεσία δεν ποινικοποιεί τη σεξ εργασία. Όμως η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρησιμοποιεί νόμους κατά της εμπορίας ανθρώπων, όπως οι SESTA/FOSTA, για να κλείνει φόρουμ όπου οι εργαζόμενοι ανταλλάσσουν συμβουλές για τη δουλειά και την ασφάλειά τους. Κατά τον συντάκτη, οι νόμοι αυτοί μπορούν να στραφούν και κατά ιστοσελίδων σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, προφίλ γνωριμιών, γκαλερί ερωτικής τέχνης και βιβλιοθηκών με ερωτική λογοτεχνία.
Ο Villarreal επισημαίνει ότι όλοι έχουμε έρθει κατά κάποιον τρόπο σε επαφή με επαγγελματίες αυτού του χώρου, συχνά χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Αρκεί να σκεφτεί κανείς αν έχει δει ταινία με ερωτικές σκηνές, έχει διαβάει ρομάντζο, έχει μιλήσει με γιατρό για το σεξ ή έχει αγοράσει PrEP (προληπτική αγωγή για τον HIV), αντισυλληπτικά ή λιπαντικό. Οι περισσότεροι από αυτούς τους εργαζόμενους δεν θα αποκαλούσαν ποτέ τον εαυτό τους «sex workers». Παρ’ όλα αυτά, λέει, αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση, γίνονται στόχος χλευασμού και πολιτικής παρενόχλησης, και κάποιες φορές θύματα βίας.
Τον λόγο βλέπει στη στάση των ΗΠΑ απέναντι στο σεξ. Η χώρα, όπως γράφει, αποφεύγει να μιλήσει για αυτό, ενώ ο συντηρητικός χριστιανισμός το θεωρεί αμαρτία. Κάποια μέσα ενημέρωσης δεν δημοσιεύουν θέματα για το σεξ, από φόβο μήπως χάσουν διαφημιστές.
Στο τεύχος, το βασικό θέμα βασίζεται σε συνεντεύξεις με ΛΟΑΤΚΙ+ εργαζόμενους στο σεξ και συνδικαλιστές, που διεκδικούν νομικά δικαιώματα και προστασία από την κρατική παρέμβαση και τη βία. Ο Andrew Gurza, μη δυαδικό άτομο με αναπηρία που κάνει podcast, εξηγεί πώς είναι να προσλαμβάνει εργαζόμενους στο σεξ, λόγω κοινωνικής απομόνωσης και έλλειψης αφής. Άλλοι δύο συντάκτες μίλησαν με δημιουργούς περιεχομένου στο OnlyFans. Το τεύχος περιλαμβάνει επίσης συνεντεύξεις με θεραπευτές που εργάζονται ως «surrogate partners», με διοργανωτές χώρων σεξουαλικής ελευθερίας και με ΛΟΑΤΚΙ+ δημιουργούς βιντεοπαιχνιδιών και κόμικς με ρητό σεξουαλικό περιεχόμενο.
Το μέσο ξεκαθαρίζει ότι δεν θέλει να ανοίξει συζήτηση υπέρ ή κατά της σεξ εργασίας. Στόχος είναι να φανεί πόσο ευρύς είναι αυτός ο χώρος και τι προσφέρει στη ζωή και στην υγεία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.
Πηγή: lgbtqnation.com